back

Sensem życia śmie nazywać

szczęście,

uśmiecha się w kółko bezczelnie,

serotoniną dławi codziennie,

radość dzieląc mnoży

omijając dom boży,

dniem i nocą rozbudza życia drzemanie,

naiwna – słyszy nieprzerwanie,

lekcją nazywa rozczarowanie,

kocha wciąż padający deszcz,

taki z niej życiowy dreszcz.