back

Sensem życia śmie nazywać

szczęście,

uśmiecha się w kółko bezczelnie,

serotoniną dławi codziennie,

radość dzieląc mnoży

omijając dom boży,

dniem i nocą rozbudza życia drzemanie,

naiwna – słyszy nieprzerwanie,

lekcją nazywa rozczarowanie,

kocha wciąż padający deszcz,

taki z niej życiowy dreszcz.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: